Kościół parafialny
w Rychnowie p.w. Wszystkich Świętych z 1782 r., drewniany z wieżą
Pierwszy kościół zbudowany został przed 1409 r. Po zawaleniu się
drewnianego kościoła podczas burzy w 1755 r. nabożeństwa odprawiano w
kaplicy wystawionej przez ks. Grzegorza Mrozowskiego. Obecny kościół z
modrzewiowego drzewa, wybudowany został z fundacji Skowrońskich w 1782
r.
Świątynia ma wszelkie znamiona późnobarokowego stylu i
jest położona w południowej części wsi, w płaskim terenie, w otoczeniu
drobnolistnych lip. Ściany kościoła posiadają konstrukcję zrębową ukrytą
pod zewnętrznym deskowym szalunkiem. W założeniu architektonicznym
mieści się pojedyncza nawa z węższym nie
co
i niższym prezbiterium, do którego od północy przylega zakrystia z
przedsionkiem. Na przedłużeniu nawy, od zachodu wznosi się kwadratowa
trójkondygnacyjna wieża o konstrukcji słupowej, nakryta obitym "w łuskę"
blachą hełmem o baniastej podstawie z ośmioboczną ażurową latarnią
wieńczoną wysoką iglicą z kulą i krzyżem. Kościół kryty jest
dwuspadowymi dachami gontowymi, przy czym na wyższej bryle nawy widoczna
sygnaturka z sześcioboczną podstawą i hełmem o zakończeniu analogicznym
do wieży.
Dwuspadowy daszek kryje też boczną kruchtę. Jego szczyt został
ułożony w pionową dekoracyjną jodełkę, a krawędzie zdobi rzeźbiony łuk i
obustronne wolutowe spływy, co stanowi przykład barokowego detalu
elewacyjnego sakralnej architektury tamtych czasów. We wnętrzu
niewielka, niemal kwadratowa nawa, i węższe prezbiterium z belką
tęczową, na środku której umieszczono rzeźbiony, polichromowany i
złocony krucyfiks z końca XVIII wieku. Ściany prezbiterium posiadają
secesyjną malowaną w 1905 roku polichromię. Skomponowana w horyzontalnym
układzie pasowym, złożona jest od dołu z marmoryzowanych pól
ciemnobrunatnych i ciemnoczerwonych z białym żyłkowaniem, powyżej na
jasnozielonym tle powtarza się regularny okazały motyw piramidalnie
ułożonego bukietu niebieskich i różowych kwiatów pomiędzy linearnymi
wzorami kapryśnie biegnących łodyg i liści, górą pas polichromii stanowi
fryz w postaci ciemnobrunatnego szlaku, na którego tle widnieją w
otoczeniu kwiatów lilii symbole Męki Pańskiej. Strop prezbiterium
również polichromowany, w kolorze jasnobłękitnym z motywem żółtych
gwiazd. W ołtarzu głównym zwraca przede wszystkim uwagę, ujęty w
szerokie ornamentowane ramy, słynący łaskami obraz Matki Boskiej
Pocieszenia. Obraz przysłania drewniana płaskorzeźbiona barokowa
sukienka, zdobiona motywem roślinnej ukwieconej wici, srebrzona i
złocona. Samo malowidło datowane na drugą pół. XVII wieku przedstawia
Madonnę w typie tzw. Śnieżnej.
Informacje o kościołach pochodzą z książki Anny
Jabłońskiej-Ważny i Edwarda Pudełko, ZABYTKOWE KOŚCIÓŁKI ZIEMI
BLIZANOWSKIEJ.
